Pretty Picture Time – Tatacoa woestijn in Colombia

Ik kijk uit over de eindeloze vlakte. Dat Colombia veel diverse landschappen heeft wist ik, maar dit is een wereld apart. Grote roofvogels vliegen over de roodgekleurde rotsformaties. De Tatacoa woestijn heeft iets surrealistisch. Ik droom even weg. Heeft deze plek niet iets weg van een combinatie van de Grand Canyon en Bryce Canyon in Amerika? Althans, op basis van de talrijke foto’s die ik van deze plekken heb gezien. De zon streelt mijn gezicht en ik sta weer met beide voeten op de droge grond van Tatacoa.

De Tatacoa woestijn is een bijzonder stukje natuur in Colombia. Feitelijk is het geen échte woestijn, want daar regent het ‘te veel’ voor. Het valt daarom onder tropische droge bossen. De gigantische vlakte wordt omringd door een bergachtig landschap. De plek wordt door veel reizigers overgeslagen of hoogstens bezocht tijdens een kort foto-moment, maar wie zich even helemaal wil afsluiten van de bewoonde wereld moet hier zeker een nachtje verblijven!

Lees ook: kom in de Colombia stemming – voorbereiding voor jouw reis

Zullen we even wegdromen bij de foto’s van de Tatacoa woestijn in Colombia?

tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia

Het is héét in de Tatacoa woestijn in Colombia!

Bij aankomst huurde ik een mountainbike. Big mistake. Overdag bewegen door de Tatacoa woestijn is een hel. Misschien wel in de letterlijke zin van het woord, want de temperatuur steeg zelfs naar veertig graden! Na een korte, hopeloze fietstocht van vier kilometer was ik al door mijn water heen. Ik zocht snel de schaduw op in mijn hangmat en had eindelijk tijd om mijn boek verder te lezen.

Paranoia en cactus-vruchten

Rond vier uur besloot ik om toch te gaan wandelen. Fotografen kennen vast wel the golden hour, hét perfecte moment voor het schieten van mooie foto’s. Het was prachtig. Kleuren flirtten en mengden met elkaar, wat voor een fantastisch kleurenspektakel zorgde. Een lokale jongen, Camillo, liep me tegemoet en vroeg of hij mee mocht lopen. Zo achterdochtig als ik altijd ben gaf ik hem toestemming, maar hield hem wel nauwlettend in de gaten. Wat als hij me straks bedreigde en er vandoor rende met mijn camera? Of als hij me op mijn hoofd slaat en me hier in the middle of nowhere laat liggen? Of misschien vroeg hij aan het einde van de wandeling wel ineens een idioot hoog bedrag voor zijn diensten als ‘gids’?

Lees ook: hoe ik in een sloppenwijk in Colombia terechtkwam

De jongen vertelde me steeds meer over de rotsformaties, de bloemen en de vogels die we tegenkwamen en was zich niet bewust van mijn paranoia.

Na een tijdje liet ik mijn ongeruste gevoel varen en werd ik steeds enthousiaster over de woestijn. Hij leerde me hoe je vruchtjes met een framboos-achtige smaak uit een cactus kunt plukken, hij spotte grote aasgieren of kleine kolibries veel eerder dan ik en had er duidelijk plezier in om mij zo veel mogelijk over ‘zijn plek’ te vertellen. Na een wandeltocht van zo’n twee uur kwamen we terug bij de weg en werden we getrakteerd op een prachtige zonsondergang. De wandeling wordt door de meeste bezoekers overgeslagen, maar is een echte aanrader! De route begint bij onderstaand bord dat je aan de rechterkant van de weg ziet staan, niet ver van de Tatacoa Observatietoren.

tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia
tatacoa-colombia

Sterren kijken in de Tatacoa woestijn in Colombia

Door het gebrek aan lichtbronnen is de Tatacoa woestijn in Colombia een van de beste plekken om sterren te kijken. En sterren zul je zien! In de Tatacoa Observatietoren kun je dagelijks om zeven uur ’s avonds uitleg krijgen over het sterrenstelsel en het heelal. Op het dak staan gigantische telescopen waarmee ik onder meer de planeet Jupiter, een zwart gat en honderden sterren zag. Bovendien heb ik nog nooit zo duidelijk de Melkweg gezien, adembenemend mooi! De man legt trouwens alles in het Spaans uit, maar ik had geluk dat er een Colombiaanse jongen aanwezig was die het een en ander kon vertalen. Praten over het heelal is toch net een ander niveau dan de smalltalk over het weer en persoonlijke interesses.

Lees ook: outdoor-paradijs San Gil in Colombia

Enthousiast geworden en wil je ook naar de Tatacoa woestijn in Colombia?

De Tatacoa woestijn ligt ten zuidwesten van de hoofdstad Bogota, op de route naar Popayan en de grens met Ecuador. Ik wilde de route Tatacoa – San Agustin – Cali volgen, maar omdat ik een paar dagen ziek was ben ik alleen naar de Tatacoa woestijn gegaan.

Om de woestijn te bereiken moet je eerst naar de stad Neiva reizen. Vanaf Bogotà duurt de busrit ongeveer vier tot vijf uur. In Neiva pak je een bus naar het dorpje Villavieja, ongeveer één uur rijden. Vanaf hier heb je twee keuzes: zo’n beetje iedereen in het dorp met een bus, auto of scooter kan je in de woestijn afzetten. Ze zullen allemaal zo’n 20.000 pesos vragen (omgerekend zo’n 6 euro), wat eigenlijk behoorlijk veel is voor de rit van een kwartier. Maar ik zou het toch doen.

Vraag of ze je afzetten bij de Observatietoren. In de omgeving vind je een aantal plekken waar je kunt slapen en in de meeste gevallen slaap je in een hangmat. De andere optie is om zo’n zes kilometer te lopen. Ik zou dit echter niet aan iemand aanraden, tenzij je om vier uur ’s ochtends begint met lopen. Het wordt overdag ont-zet-tend warm en je drinkt binnen een uur zo twee liter water op. Er is bijna geen schaduw op de route en er zijn ook geen plekken waar je water kunt kopen, dus als je water op is….

tatacoa-colombia
tatacoa-colombia

En, wat vinden jullie van deze bijzondere plek in Colombia? Zouden jullie hiernaartoe willen reizen?

Reacties via Facebook account

comments