Doen in Vientiane, Laos: een bezoek aan het COPE Museum

Laos staat hoog in mijn lijstje van favoriete bestemmingen. Als het land zou grenzen aan zee en niet een voorproefje was van de hel qua temperaturen zou ik hier misschien wel voor langere tijd willen wonen. De sfeer is gemoedelijk, de natuur is prachtig en de mensen zijn buitengewoon vriendelijk. In de verste verte is er geen McDonalds of Burger King te bekennen. Heerlijk. Bovendien ben ik erg geïntrigeerd geraakt door het rijke verleden van Laos. Vandaag maken we daarom een duik in de geschiedenis van dit bijzondere land.

Onontplofte bommen in Laos

Een van de plekken die een onvergetelijke indruk op mij heeft gemaakt is het COPE Museum in Vientiane, de hoofdstad van Laos. Je ontdekt hier meer over de bombardementen in Laos tijdens de Vietnamoorlog, zo’n veertig jaar geleden. De bommen van toen vernietigden niet alleen landgoed en huizen, maar ook hele families. Je ontdekt hier hoe het dagelijks leven nog altijd wordt beïnvloed door gebeurtenissen van enkele decennia geleden. UXO’s, de afkorting voor Unexploded Ordnances (onontplofte bommen en mijnen), liggen nog steeds verspreid door heel Laos. In bossen, waar kinderen verstoppertje spelen. In rivieren, waar mensen hun kleding wassen. Onder huizen en landbouwvelden, wachtend als een tikkende tijdbom. Doordat niemand weet waar deze bommen exact liggen zijn er nog dagelijks ongelukken waar mensen benen, armen of soms zelfs veel meer kwijtraken.

COPE Museum in Vientiane

Er staat kippenvel op mijn armen als ik het COPE Museum binnenloop. Misschien van de airconditioning die hard loopt te blazen. Maar misschien ook wel van wat ik in dit museum zie. Ik werp mijn blik op een metershoge muur van beenprothesen. Ik tel er minimaal twintig, in alle soorten en maten. Daarachter zie ik een lijstje hangen; het zijn de namen van mensen die op dat moment op een prothese wachten. Als ik aan de museummedewerker vraag hoeveel mensen er normaal gesproken op die lijst staan haalt ze haar schouders op. Tien per week schijnt een normaal gemiddelde te zijn. Ze lijkt er niet meer echt van onder de indruk te zijn.

Voelbare pijn en verdriet

Het museum is niet groot. Er is een kleine bioscoop waar non-stop documentaires worden getoond en een expositieruimte waar het verdriet en de pijn duidelijk voelbaar zijn. Door persoonlijke verhalen van ouders die hun kind kwijtraakten. Door de interviews met slachtoffers die te lezen en te horen zijn. Door de documentaire over jonge Laotianen die hun leven wagen om deze bommen op te sporen en onschadelijk te maken. Door de verhalen over kinderen die de bommen in het bos zoeken om ze vervolgens te verkopen, zodat hun moeder eten kan kopen. Deze voorbeelden zijn hartverscheurend.

Maar het COPE Museum geeft ook hoop. Er worden protheses gemaakt voor slachtoffers. Er zijn mensen die hun land veilig willen maken. Tijdens de Vietnamoorlog zijn er meer dan 270 miljoen bommen boven Laos gedropt. Iedere bom die zij weer opruimen is een stap naar een veiliger Laos. Er zijn families die ondanks al die horror kunnen lachen, gelukkig kunnen zijn. Als reiziger zou je niet alleen geïnteresseerd moeten zijn in mooie tempels en lekker eten, maar ook hoe het land is gevormd tot wat het vandaag de dag is.

Het COPE Museum is gratis te bezoeken, maar je kunt deze plaats, in mijn ogen, niet bezoeken zonder een donatie te doen. Als aandenken aan deze bijzondere plek heb ik daarom een sleutelhanger gekocht (van 5 of 10 euro per stuk). Het geld wordt besteed aan alles waar het museum zich mee bezighoudt, inclusief het produceren van protheses.

Wil jij het COPE Museum bezoeken tijdens je reis door Laos? Het museum ligt aan de Khou Vieng Road in Vientiane, schuin tegenover het Green Park Hotel.

souvenir-in-the-spotlight-cope-museum-vientiane-laossouvenir-in-the-spotlight-cope-museum-vientiane-laos

Related Post

Reacties via Facebook account

comments