Inktzwart

Pap, een aantal maanden geleden werd je ontzettend ziek. We hebben een zware periode gehad. Eerst een wond in jouw voet die maar niet genas en uiteindelijk tot een amputatie leidde. Maar, zo sterk en optimistisch als je was, we waren de volgende dag alweer grapjes aan het maken. Samen lachen. Wat ga ik dat missen pap.

“Je was toe aan een nieuw hartje”

Na die amputatie moest je ook nog eens een hartoperatie. Je was toe aan een nieuw hartje. ‘Het hart van een jonge god’, zei je altijd. Ik gunde je het van harte. Maar toen we maandag, zeven weken geleden, ’s avonds gebeld werden dat we naar het ziekenhuis moesten komen stormde er een verwoestende tornado door mijn maag.

Nog zes weken lang heb jij op de IC gevochten voor je leven. Op kamer 35. Alles hebben we in die weken meegemaakt; coma’s, ziektes en infecties, maar ook een paar heldere momenten. Bijna iedere dag kwamen we langs om je moed in te praten, om je te steunen, om je bij te staan. Maar ik kan me slechts voorstellen door wat voor hel jij bent gegaan. Zo onafhankelijk als je altijd was en wilde zijn, zo machteloos, zo reddeloos keek je me nu iedere keer aan. Niet eten. Niet praten. Niet leven.

“Afscheid nemen doen we niet”

Je hebt zo hard gestreden pap, maar het zit er nu op voor jou. Je hebt eindelijk de rust die je zo ontzettend verdiende. Jouw afscheidsdienst gisteren was prachtig, maar afscheid nemen doen we niet.

Als ik weer eens naar de andere kant van de wereld vertrok maakte je altijd grapjes dat het beter was als ik gewoon thuis bleef. Veilig en vertrouwd. Maar ik weet hoe trots je aan anderen vertelde over mijn avonturen in bijvoorbeeld Rusland, Indonesië of Suriname. Als er al beschermengeltjes zijn die op je schouder meereizen, dan geloof ik graag dat jij voortaan met mij meereist.

Er kan overal iets gebeuren. Dat zie je maar weer. Er kan je iets verschrikkelijks overkomen in Laos, maar ook op die klotekamer 35 in het ziekenhuis, dicht bij huis.

Inktzwart

Reizen heeft mij altijd steun geboden. Reizen is mijn uitlaatklep. Zonder reizen functioneer ik niet normaal. Binnenkort zal ik weer intens genieten van het reizen, van nieuwe plekken ontdekken, van de wereld. Binnenkort plaats ik hier weer mooie verhalen over al het prachtigs dat de wereld ons te bieden heeft. Binnenkort gaat mijn hart weer sneller kloppen van de vele avonturen die ik nog tegemoet zal gaan. Maar vandaag is mijn wereld, mijn hart, even inktzwart.

Lees ook: moeilijke belissingen en stappen vooruit

Inktzwart-foto-papa-Jessica

Reacties via Facebook account

comments