El Nido: het fantoomparadijs in de Filipijnen

Wat keek ik uit naar mijn bezoek aan El Nido in de Filipijnen. Goed weer, prachtige omgeving, relaxte backpackerssfeer. Iedereen was zó laaiend enthousiast over deze plek in de Filipijnen. “Het paradijs op aarde”, noemden velen het zelfs.

Voor mij is El Nido een fantoomparadijs.

Een plek die in mijn hoofd leek te bestaan, maar er niet werkelijk is. Of die ik in ieder geval nooit heb leren kennen. El Nido en ik blijken vanaf het begin een combinatie die is gedoemd om te mislukken.

Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, waardoor het alleen maar kon tegenvallen.

Natuurlijk hielp al de pech die ik hier had ook niet. Want hoewel ik een zondagskind ben had ik het geluk niet bepaald aan mijn zijde in El Nido.

el-nido-filipijnen

Pech: voedselvergiftiging in El Nido

“Kijk, wraps met falafel!”, zeg ik enthousiast tegen mijn reisgenoot en ik sprint naar de rij voor een take-away restaurant. Na de lange reis vanuit Puerto Princesa en het gedoe met de mango hebben we honger gekregen. Wat fijn dat ze zelfs hier in El Nido vegetarische maaltijden hebben. En als er ergens een rij staat moet het wel goed zijn, toch?

Zo’n 8 uur later lig ik doodziek op bed. Ieder uur kruip ik uit mijn bed naar de badkamer, tot ik uiteindelijk niet meer op m’n benen kan blijven staan en maar op de grond blijf zitten. Ik kan de klok er immers op gelijkzetten: over een uur krijg ik opnieuw dat slijmerige gevoel in mijn mond en hang ik weer boven de wc. In jaren heb ik me niet zó ellendig gevoeld en ik zou het liefst in een donker hoekje kruipen, ver weg van hier.

Gedeelde smart is halve smart

Na een paar uur voel ik me iets beter en strompel ik naar de receptie om mijn waterfles bij te vullen. Straks sterf ik hier in dit kutparadijs nog door uitdroging. De receptioniste kijkt medelevend, maar ze lijkt niet verrast om iemand als een zombie binnen te zien wandelen. “Ik zou je graag medicijnen willen geven, maar ze zijn allemaal op. De afgelopen dagen hebben veel mensen voedselvergiftiging gehad”, legt ze uit.

Moedeloos plof ik op de bank neer, waar een ander meisje met een lijkbleek gezicht zit. We glimlachen naar elkaar. Ook al kennen we elkaar pas een paar seconden, we snappen waar de ander op dit moment doorheen gaat. Is het verkeerd dat je je beter kunt voelen wanneer je jouw miserabele gevoel samen met iemand kunt delen? We blijken trouwens niet de enige in het hostel met voedselvergiftiging. ’s Ochtends hoor ik vanuit mijn kamer ook mijn buurman regelmatig zijn maaginhoud eruit spugen. Mijn misselijkheid is inmiddels over, maar zijn kokhalzende geluiden zorgen ervoor dat alle slechte ervaringen van de afgelopen nacht weer op mijn netvlies gebrand staan.

Tijd om het paradijs te verkennen

De dagen erna breng ik grotendeels door op bed. Mensen denken meestal dat je – na al het kotsen – weer beter bent, maar de vermoeidheid na voedselvergiftiging is minstens zo irritant. Als ik me fit voel strompel ik naar het strand naast het hostel, om daar weer een paar uur bij te moeten komen. Maar dat geeft niet, want toegegeven: de zonsondergangen bij El Nido zijn adembenemend.

Na een paar dagen kan ik eindelijk mijn “duivelse afslankpraktijk” verlaten. Ik voel me een stuk beter en besluit dat het tijd is om de lagunes en verlaten stranden van El Nido eens te gaan ontdekken. Er blijken 4 vaste tours in El Nido te zijn: A, B, C en D. De letters staan voor de routes en de gebieden waar de boot naartoe gaat. Je kunt de letters ook met elkaar combineren, maar dat raadt onze gids af. “Ik word altijd gestrest van de combinatie tours, veel te veel voor één dag.”

el-nido-filipijnen el-nido-filipijnen

Tours in El Nido

El Nido Tour C

In de baai van El Nido is het rustig, maar eenmaal op open zee komen de metershoge golven op ons af. De wind is sterk en de golven angstaanjagend hoog. Ik ben blij dat ik me heb voorbereid, want anders zou ik inmiddels opnieuw kotsend over de reling hangen. Hoe gaat deze boot in godsnaam bij die rotspartijen komen zonder minimaal twee keer te kapseizen?

Wonder boven wonder lukt het de kapitein. Indrukwekkende granieten rotsen rijzen uit de oceaan. Ze lijken onschuldig van een afstand, maar wanneer de boot de rotsen nadert zie ik de vlijmscherpe punten. Hidden Beach is geweldig. Niet iedereen op de boot lijkt geamuseerd om in de hoge golven te springen en richting het strand achter de rotsen te zwemmen, maar ik vind het fantastisch. Een beetje avontuur houdt het leven spannend, toch?

De rest van de dag was jammer genoeg minder indrukwekkend. We snorkelen bij Matinloc Shrine. Wat doen die vissen hier nog, met al dat dode koraal dat door de boten en de lompe toeristen is vernield? De lunch was heerlijk, maar het paradijselijke uitzicht wordt geblokkeerd door minimaal 20 boten die voor anker liggen op het minuscule strand.

Tegen de tijd dat we bij Secret Beach arriveren blijkt het te gevaarlijk te zijn om naar de opening tussen de rotsen te zwemmen. Ook lukt het niet meer om bij Helicopter Beach aan te meren, dus stoppen we maar op een ander strand. Dat inmiddels helemaal in de schaduw ligt. Hoewel mijn reisgenoot en ik een gezellige dag hebben gehad snap ik eerlijk gezegd niet waar al die mensen zo laaiend enthousiast over waren als het over Tour C gaat. Ben ik misschien te verwend geworden, op het gebied van reizen?

el-nido-filipijnen el-nido-filipijnen el-nido-filipijnen el-nido-filipijnen

Meer pech: El Nido Tour A

De volgende dag geef ik El Nido een nieuwe kans, met boottour A. De Big Lagoon en Small Lagoon die je bijvoorbeeld tijdens deze tour ziet zijn adembenemend. Als je slechts één tour wilt doen vanuit El Nido zou ik zeker voor Tour A kiezen.

Het is alleen een beetje jammer dat de golven zo hard over de boot slaan dat ik een van mijn slippers verlies.

En dat ik op een paradijselijk strand in een stuk glas ga staan, dat ik er zelf uit moet halen omdat de zelfbenoemde stranddokter aangeschoten is.

En dat een leger aan kleine kwallen ons opwacht als we van de boot springen. Alsof er tientallen kleine naalden in mijn armen, benen en zelfs gezicht worden geprikt. Auch.

El Nido, wat heb ik je misdaan?

el-nido-filipijnen  el-nido-filipijnen el-nido-filipijnen el-nido-filipijnen el-nido-filipijnenel-nido-filipijnen

Weg uit El Nido

Na een week is het hoog tijd om te vertrekken. Mijn reisgenoot en ik besluiten een meerdaagse boottocht naar Coron te boeken. Het is tijd om dit fantoomparadijs achter ons te laten en écht te gaan genieten.

Daar zijn de Filipijnse weergoden het – natuurlijk – niet mee eens.

Nog 3 extra dagen zit ik vast in El Nido; een dorp waar een gebrek aan slaapplaatsen is, waar ik niets durf te eten en waar de WiFi om te huilen is. En wanneer het regent, de sfeervolle straten veranderen in modderwegen en de boten niet meer vertrekken lijkt het ineens voor niemand meer zo paradijselijk.

Hoewel de rechtstreekse boot naar Coron voor de komende dagen is volgeboekt krijgt de lieve manager van Bulskamp Inn het voor elkaar om nog een plekje voor me te regelen. Binnen 5 minuten heb ik mijn backpack ingepakt en ren ik door de straten van El Nido om wat fruit te halen voor de 7-uur durende boottocht. Mocht je me ooit zien rennen in het openbaar: dat doe ik dus alleen als ik mijn bus, trein of boot absoluut niet wil missen.

Eenmaal aan boord gooi ik mijn backpack op de grond en ik plof ernaast. Iedere meter op de boot is gevuld. Het is een wonder dat ik nog mee mocht. Een enkeling kijkt me verbaasd aan, maar de meeste mensen focussen zich al snel op de golven die hard tegen de boot slaan. Ik doezel weg, op het ritme van de golven. Wegdromend over een nieuw avontuur.

Moraal van het verhaal?

Ik weet dat er ongetwijfeld mensen zijn die dit artikel met verbazing of irritatie lezen, omdat zij een geheel andere ervaring met El Nido in de Filipijnen hebben. Ik wil ook helemaal niet zeuren of je afraden om naar El Nido te gaan. Maar ik denk dat het wel goed is om te realiseren dat deze plek de laatste jaren ontzettend opgehemeld is, waardoor de verwachtingen torenhoog zijn. En mijn ervaring met torenhoge verwachtingen is dat ze vaak niet kunnen worden waargemaakt, waardoor je zo’n plek vooral teleurgesteld zult verlaten.

PS. Kijk hééél goed uit met het eten. Ik ben niet de enige die voedselvergiftiging gehad. Sterker nog: de helft van de reizigers die ik sprak in de Filipijnen heeft het gehad in El Nido (er was in de Azië Backpackers Facebookgroep zelfs een keer een poll om te checken hoe veel mensen hier last van hebben gehad).

Aanraders: we hebben heerlijk gegeten bij het Italiaanse restaurant Trattoria Altrove. Houd er rekening mee dat hier bijna altijd een rij staat. Daarnaast kun je prima burgers, dumplings en yoghurt eten bij het Oekraïense restaurant Odessa Mama.

el-nido-filipijnen

Slapen in El Nido

Allereerst: regel je accommodatie in El Nido ruim op tijd! Ik houd zelf helemaal niet van plannen, maar je zult merken dat met name slaapzalen al weken van tevoren volgeboekt kunnen zijn. De populariteit van El Nido stijgt, maar het aantal accommodaties groeit niet zo snel mee. Dit zijn mijn 3 aanraders:

1. Islandfront Cottages

Een beetje verwarrend, want deze accommodatie is online ook te vinden als Leonides Budget Hotel, bijvoorbeeld bij Agoda. Islandfront Cottages ligt weliswaar buiten het centrum van El Nido (tricycle nemen of half uur wandelen), maar wel met een prachtige ligging aan het strand: een strand dat je bovendien met weinig mensen deelt. Vanaf het restaurant – waar iedere ochtend gratis ontbijt wordt geserveerd – heb je een mooi zicht op het water. De gemeenschappelijke ruimte is fijn en de kamers zijn prima. De WiFi hier is belabberd, maar dat is eigenlijk in bijna heel El Nido zo. Een aanrader als je veel tijd aan het strand wilt doorbrengen en van de rust wilt genieten.

2. Bulskamp Inn

Deze accommodatie is niet via boekingswebsites te vinden, waardoor deze wat minder bekend is. Maar dit is wat mij betreft de absolute aanrader voor El Nido! Een centrale ligging in het centrum van El Nido, vriendelijk personeel, schone en betaalbare kamers, hangmatten én de beste WiFi van het dorp. Ze hebben hier alleen 2-persoonskamers, dus als je alleen reist moet je nog wel even een gezellig reisgenootje zoeken om de kamer mee te delen óf wat meer geld betalen om er alleen te slapen.

3. Spin Designer Hostel

Zelf kon ik hier dus niet meer slapen omdat het al was volgeboekt, maar ik hoor alleen maar goede verhalen van reizigers die hier hebben geslapen. Het is weliswaar duurder dan wat je gewend bent te betalen voor een slaapzaal, maar ja… Alles in El Nido is duur. Je ligt hier wel erg relaxed, de sfeer is fijn en de WiFi is top. Wel op tijd boeken, want bij aankomst is alles waarschijnlijk al vol.

el-nido-filipijnen

WiFi & bereikbaar zijn in El Nido

Misschien voor sommige mensen niet belangrijk, maar in El Nido kun je vaak niet eens je e-mail of Facebook openen. Niet echt een goede plek voor een digital nomad hè? Wil je toch zo nu en dan bereikbaar zijn? Dan zou ik aanraden om een lokale simkaart te kopen. Ik heb een simkaart van Smart gekocht bij zo’n kleine lokale supermarkt. Haal trouwens ook gelijk een Smart opwaardeerkaart voor een paar euro. En er zijn een aantal accommodaties met goede WiFi, waaronder Bulskamp Inn en Spin Designer Hostel. In de meeste restaurants wordt weliswaar WiFi aangeboden, maar deze is zo belabberd dat je niet eens Whatsapp kunt openen. Delinido Coffee House is een van de weinige plekken waar de WiFi oké was.

Nou ben ik natuurlijk ook wel benieuwd naar jullie ervaringen met El Nido. Of misschien heb je nog wel tips voor anderen die naar El Nido gaan. Ik zou het erg leuk vinden als je het hieronder in een reactie achterlaat. En als je geen genoeg kunt krijgen van de Filipijnen, kun je ook de andere verhalen lezen. Over het idyllische eiland Siquijor bijvoorbeeld, of het zwemmen met schildpadden bij Apo Island.

In dit artikel vind je affiliatelinks. Meer informatie over affiliate vind je hier.

 

Reacties via Facebook account

comments