Wat te doen op Bohol, Filipijnen

Na regen komt zonneschijn. En soms is het precies andersom.

Ik had een paar heerlijke dagen zon op het fijne eiland Siquijor. De Filipijnse weergoden vonden het echter wel weer genoeg geweest en besloten dat ik tijdens mijn dagen op Bohol wat regen verdiende. En ik me in de tussentijd dus maar vol moest proppen met het beste troostvoedsel dat er bestaat. Kijk je mee?

Groene kegelvormige heuvels – of toch iets anders?

Tagbilaran verdient geen schoonheidsprijs, dus na het huren van mijn scooter race ik zo snel mogelijk de hoofdstad uit. Richting de mooiere plekjes van Bohol. Langs felgroene rijstvelden, over slingerende bergweggetjes en voorbij scholen waar tientallen vrolijke kinderen vanaf de stoep naar me zwaaien.

Onheilspellende wolken duiken voor me op. Wil ik echt die kant op rijden? Al snel baal ik van mijn eigen gezeur. Ik ga me toch niet laten tegenhouden om de beroemde Chocolate Hills te zien vanwege een paar spatjes regen? Bovendien zorgt die donkerblauwe lucht vast voor een mooie contrast op de foto’s.

Bij het eerste uitzichtpunt, vlak bij Carmen, blijft het droog en blijven de wolken op een veilige afstand. Ik beklim de trap met de minuscule treden en ontwijk de selfiesticks van stuiterende Chinezen, om vervolgens van het bijzondere landschap te genieten. In de droge maanden kleurt het gras op deze heuvelen bruin – vandaar de naam Chocolate Hills. Maar nu zijn ze bijna fluorescerend groen. Politiek correct worden de heuvels kegelvormig genoemd, maar je hebt weinig fantasie nodig om de vorm van borsten erin te zien.

bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen

En toen viel het met bakken uit de hemel…

Ik krijg wel eens de vraag of ik mijn drybag geen nutteloze aanschaf vindt. Het enige wat ik tegen die mensen kan zeggen is: ga een dag met een kneiterdure camera in je rugzak op pad terwijl het met bakken uit de hemel valt. De regen slaat als een zweep in mijn gezicht en ik vloek tegen mezelf dat ik mijn dikke regenjas niet heb meegenomen. Er is verder niemand op de weg en ik knijp mijn ogen tot spleetjes om te zien wat er zich voor mij afspeelt. Ik rijd rakelings langs een aangereden hond en zie nog net hoe de vliegen rondom het platgedrukte hoofd zweven. Wat een rotweer.

Ik geef mezelf nog enkele kansen om van de Chocolate Hills te genieten. Maar het stopt de hele dag niet met regenen. Bij het prachtige Hilltop 360° View Park ben ik de enige toerist en de eigenaresse verwend me met een verse kokosnoot, terwijl ik voor de regen schuil en over de modderige weg terug naar de hoofdweg moet rijden. Bij Sagbayan Peak springen de kinderen vrolijk in de waterplassen, maar het uitzicht kan me inmiddels gestolen worden. Ik kijk liever hoe een gigantische spin nog net niet uit zijn web waait. Ik moet nog bijna 2 uur terug naar mijn hostel in Loboc rijden en het lijkt er niet op dat het vandaag – of beter gezegd ooit – nog droog gaat worden….

bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen

Little piece of heaven

Als een verzopen kat kom ik aan bij mijn hostel in Loboc. Ik kruip in mijn dikste trui en bestel chocolademelk om op te warmen. Dan valt mijn oog op iets dat mijn buurman zojuist heeft besteld: mango-ijscake. Wat een hemelse combinatie.

De dagen erna verander ik in een emotie-eter: in plaats van te treuren om de vele regen die er uit de hemel valt prop ik me vol met vele stukken mango-ijscake. Net zolang tot de keukenhulp mij adviseert om een beetje te minderen, omdat ze anders niet meer overhebben…

bohol-filipijnen

Schattige spookdiertjes op Bohol

Mijn laatste dag op Bohol klaart het op en spring ik weer op de scooter. Er is namelijk nog iets dat ik graag wil zien: het zeldzame spookdiertje. Op weg van Loboc naar Tagbilaran stop ik bij Philippine Tarsier Sanctuary.

Spookdiertjes zijn de kleinste primaten – en dus geen apen! – ter wereld. Ze zijn onwijs schattig én lelijk tegelijkertijd. Alsof Gollum van Lord of the Rings zijn zoon in het bos heeft achtergelaten. Met van die grote verbaasde ogen, een lange rattenstaart, vieze lange heksennagels en een hoofd dat 360 graden rond kan draaien. Per dier staat er een bewaker bij de boom. Spookdiertjes zijn namelijk nachtdieren en als ze overdag te veel worden gestoord in hun rust worden ze gek en plegen ze zelfmoord. Stil zijn dus, als je ze gaat bezoeken.

bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen
bohol-filipijnen

Extra tips voor Bohol in de Filipijnen

1. Mocht je nou wel zon op Bohol hebben, verplaats dan een paar dagen lekker naar het buureiland Panglao en ga daar chillebillen op de mooie stranden.

2. In het gebied van de Chocolate Hills heb je meerdere uitzichtpunten. Voor ieder uitzichtpunt betaal je 50 pesos entree (zo’n €1 euro). Het uitzichtpunt bij Carmen is de meest bekende, maar eerlijk gezegd vond ik Hilltop 360° View Park leuker om te bezoeken. Je bent hier namelijk met wat geluk de enige bezoeker. Sagbayan Peak, bij Sagbayan, is vooral leuk voor families met kinderen. Er is hier namelijk ook een klein pretpark en een vlindertuin aanwezig.

3. Een scooter huren in Tagbilaran is prijziger dan op eilanden zoals Negros en Siquijor: je betaalt zo’n 500 pesos per dag en onderhandelen wordt amper gedaan, ook niet als je voor meerdere dagen huurt.

4. Zelfs als je niet bij Fox & The Firefly in Loboc verblijft, ga daar minstens één keer heen om die goddelijke mango-ijscake te eten!

bohol-filipijnen

Ben jij wel eens op Bohol geweest en heb je nog meer tips? Deel ze vooral hieronder in een reactie! Of ga jij binnenkort juist naar de Filipijnen? Lees dan ook de verhalen over bijvoorbeeld Dumaguete, Apo Island en Siquijor!

In dit artikel vind je affiliatelinks. Meer informatie over affiliate vind je hier.

Reacties via Facebook account

comments