Die keer dat ik op een Balinese bruiloft belandde..

Tijdens mijn stage voor de minor Ontwikkelingsvraagstukken woonde ik een maand in Indonesië, op Bali. Ik werkte daar in een studiehuis en gaf de kinderen naschoolse lessen over onder meer communicatie, fotografie en sociale vaardigheden. Vanaf dag 1 werd ik door de dorpelingen behandeld als een van hen. Maar dat ik in die maand op een Balinese bruiloft zou belanden had ik nooit verwacht.

“Mijn neef gaat morgen trouwen. Ik zou het leuk vinden als jij er ook bij bent.” Het lijkt niet op een vraag, eerder op een constatering. Mijn stagebegeleider Abut kijkt me doordringend aan. “Je bent meer dan welkom”, zegt hij vervolgens met een grijns op zijn gezicht. Verbaasd kijk ik hem aan. Nodigt hij me zojuist uit voor een bruiloft van twee mensen die ik nog nooit heb ontmoet? Ik vraag hem vertwijfeld of het bruidspaar dat zelf ook wel zo’n leuk idee vindt, een vreemde op hun bijzondere dag. “Je bent toch geen vreemde? Iedereen hier in het dorp weet wie je bent en wat je doet”, lacht Abut.

Kilo’s rijst en kleurrijke sarongs als huwelijkscadeau

Dus daar sta ik dan de volgende dag, met twee sarongs voor het bruidspaar en een zware zak vol met rijst. Hét perfecte cadeau voor een pasgetrouwd stel legt Abut mij uit. Hij leent me wat traditionele kleding, zodat ik niet al te erg uit de toon val. Ik heb géén idee wat ik me bij een Balinese bruiloft moet voorstellen. Gaan mensen dansen? Worden er urenlang rituelen gehouden? Wat wordt er überhaupt van mij verwacht?

Met een stoet van zo’n twintig scooters en een kleine laadwagen vertrekken we naar het nabijgelegen dorp waar de bruiloft wordt gehouden. In de achterbak van de wagen zitten de oudste familieleden rondom een geroosterd varken. Vijf minuten later wandelt iedereen met offerbakjes en schalen vol eten bij het huis van de bruid naar binnen. Verlegen schuifel ik achter hen aan. Hoewel iedereen zijn mooiste kleding uit de kast heeft getrokken valt het bruidspaar direct op. Het meisje ziet er prachtig uit; alleen al aan haar kapsel moet ze uren werk hebben besteed. De jongen glundert bij iedere felicitatie en begroeting. Hij straalt.

balinese-bruiloft

Dankbaarheid voor aanwezigheid

Ik groet en bedank hen dat ik bij hun speciale dag aanwezig mag zijn. Ze zijn duidelijk vereerd dat ik bij hun bruiloft aanwezig ben en stellen me aan iedereen voor. In Nederland zou een bruid gek worden als een genodigde een stel wildvreemden meeneemt die mogelijk de mooiste dag van haar leven kunnen verpesten. Hier word ik ontvangen alsof ik een afgevaardigde van de koninklijke familie ben.

Het huis is duidelijk te klein voor de grote mensenmassa. De meeste vrouwen houden zich bezig met het offeren bij de huistempel, de mannen roken of drinken veel te sterke wijn. Terwijl de zon boven ons begint te branden zit ook ik regelmatig met een glas wijn in mijn handen. Om negen uur ’s ochtends. Na twee uur is het offeren achter de rug en kunnen we ons verplaatsen naar het ‘gemeentehuis’. Een enkeling heeft al te diep in het glaasje gekeken en heeft moeite met lopen. De ceremonie verloopt rustig en hoewel ik er weinig van begrijp vind ik het toch bijzonder om te zien hoe deze twee jonge mensen hun liefde op deze zonnige dag vereeuwigen.

Vreemd eten

Ik kom er al snel achter dat Balinese bruiloften niet draaien om uitbundige feesten en dansen, maar om eten. Het lijkt alsof iedereen zichzelf drie dagen heeft uitgehongerd, speciaal voor dit moment. Het hele huis staat vol met schalen en borden. De oudste leden van de familie graaien als eerste in de grote bak met rijst. Abut legt een vreemd uitziende snack op mijn bord. Is dit een lap rubber? “Het is heerlijk”, zegt Abut, maar ondanks zijn enthousiaste woorden ben ik nog niet overtuigd. Het is echter onbeleefd om eten af te wijzen en dus neem ik een kleine hap.

Ik moet haast kokhalzen van de structuur. Ik blijf kauwen, maar ik krijg het stuk niet doorgeslikt. “It’s the best part of the pig”, lacht Abut en ik kijk hem vragend aan. Hij aait over zijn arm en ineens snap ik wat ik probeer te eten. Als Abut terug naar zijn neef loopt wikkel ik snel een servet om het stukje geroosterde varkenshuid. Gelukkig is er genoeg lekker en betrouwbaar eten waarmee we onze magen nog uren kunnen vullen. De zakken rijst liggen inmiddels opgestapeld in een hoekje.

balinese-bruiloftbalinese-bruiloft

Back to reality

Een paar dagen later loop ik langs de lagune in het dorp. Ik zie een bekend gezicht. De pasgetrouwde jongen staat in het water en haalt de visnetten uit de knoop. Hij en zijn vrouw zijn de dag na de bruiloft direct weer gaan werken. Er is geen tijd voor een romantische vakantie. Vandaag werken zij weer voor de verliefde stelletjes die naar Bali komen voor hún huwelijksreis.

Dit soort onverwachte momenten zijn de reden waarom we reizen, toch? We willen ons laten verrassen, we willen cultuur proeven, we willen voor even onderdeel worden van het dagelijks leven op andere plekken. Reisorganisatie Riksja Travel vroeg bloggers daarom om hun mooiste en meest onverwachte reismomenten te delen. De beste schrijver mag voor Riksja naar Peru om meer verhalen te schrijven (woe-hoe!), maar ik werd door hun oproep ook geïnspireerd om meer van dit soort reismomentjes met jullie te gaan delen. Wil je meer informatie over Indonesië? Kijk voor meer inspiratie op Indonesieonline.nl of stuur me even een berichtje met jouw vragen over dit prachtige land!

Reacties via Facebook account

comments